این سناریو را در نظر بگیرید، دو نفر از کسانی که میشناسید و باهم ارتباط دارید حالا هر کی می‌خواد باشه، یک دوست، همکار، همسایه. هر کی که فکرشو می‌کنید. یکیشون خیلی خوش‌قول و به موقع هست و معمولا کارهاشو با کیفیت بالایی انجام میده و یکی هم آنچنان خوش‌قول نیست و نمیشه رو حرفش حساب کرد.

البته نفر دوم هم آدم مورد اعتمادیه اما بعضی اوقات حرفی که میزنه رو انجام نمیده و از بدقولیش هم ابراز پشیمونی نمیکنه.

حالا شرایطی مثل سرمایه‌گذاری یا شراکت پیش میاد و دو نفر کاندید این شراکت یا سرمایه‌گذاری هستن و اتفاقا این دو نفر کسی نیست جز همین دو نفری که میشناسیم.

حالا شما باشی به کدوم اعتماد داری و دلت بیشتر قرصه؟ من باشم، نفر اول رو انتخاب می‌کنم چون اون کسی که میشه روش حساب کرد حتی اگر گند هم بزنه میگه گند زدم و پیشمونم. این آدم خیلی بهتر از کسیه که بگه کاری رو انجام میدم ما هم فکر میکنم انجام میده ولی زمانش که میرسه، انجام نمیده.

در این مثال، سرمایه‌گذاری یا شراکت، محیطی بود که فرصت یکسان برای هر دو نفر فراهم کرده بود اما نفر دوم به دلیل بدقولی و عدم توجه به حرمت کلام این فرصت رو از دست داد.

بعضی اوقات یک بدقولی ساده نه به دیگران بلکه به خودمون شرایطی رو برامون فراهم میکنه که خیلی راحت فرصتهای محیط رو از دست میدیم.

وقتی می‌گوییم فردا ساعت ۹ صبح سر کارم هستم  ولی ۱۰ میرم، خودم به خودم بدقولی کردم و عواقبش هم تو کل زندگیم کم‌کم نمایان میشه، البته چون حرف از محیط می‌زنیم دیگران خیلی راحت‌تر و زودتر این فرصت‌ها رو جلوی ما قرار نمی‌دن، قبل از اینکه خودمون متوجه بشیم دیگران متوجه میشن. چون اونها از بیرون ما رو می‌بینن، چیزی که شاید ما دیرتر به خودمون آگاه بشیم.

مخلص کلام اینکه حرمت به کلام، خوش‌قولی و تمامیت، سنگ‌بنای هر تغییر و تحول هست.

قبلا به طور مفصل در مورد حرمت کلام و تمامیت نوشتم. از اینجا بخونید.

1+
  • facebook
  • googleplus
  • twitter
  • linkedin
  • linkedin
  • linkedin

1 نظر در حال حاضر

  1. سلام
    مرسی از مطالب کاربردی و قابل تامل
    شاید هیچکدوم از ماها انقدر به جزییت رفتارمون توجه نکنیم اما همینقدر مهم و تاثیر گذارند
    زمان میبره که به اینا برسی اونم تمام و کمال( حرمت به کلام، خوش‌قولی و تمامیت)

    0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *